| |
NIEUWE
GEZINSVORMEN, ANDERS MAAR OOK OK!
Wat is er anders, wat gewoon?
De website ‘Nieuwe gezinsvormen, anders maar heel gewoon’ gemaakt door
de studenten van de opleiding lager onderwijs en grafische en digitale
media van de Arteveldehogeschool, is ontwikkeld om leerkrachten
lesmateriaal aan te bieden zodat zij het thema ‘nieuwe gezinsvormen’
bespreekbaar kunnen maken in de klas.
Het is inderdaad belangrijk dat het kind kan vertellen over zijn of haar
gezinsvorm waarin hij leeft en ontdekt dat hij niet de enige is die in
deze nieuwe context verblijft. Het kind ondergaat deze verandering van
gezinsvorm. Als de omgeving aandacht heeft voor de nieuwe gezinsvorm dan
worden deze beter geïntegreerd.
Zijn deze nieuwe gezinsvormen heel gewoon? Ik denk dat kinderen
onderhuids voelen dat iets gebroken is, voorbij is, nooit meer terug zal
komen en hierover moet het kind kunnen vertellen, rouwen. De nieuwe
gezinsvorm is een reddingsboei voor het gebroken kerngezin. Bij de
echtscheiding of het uit elkaar gaan van de samenwonenden gaat een
levensdroom stuk en dit wordt, zowel door ouders als kinderen, als
pijnlijk ervaren en heeft zijn tijd nodig om verwerkt te worden. Dit zal
het kind helpen de nieuwe gezinsvorm te aanvaarden.
Ik zou kiezen voor de aanhef ‘anders maar ook OK’ want zo gewoon voelt
het ook niet aan, ieder moet zijn best doen voor het welslagen van de
nieuwe vorm en ze blijven wat aantal betreft in de minderheid.
Uit de statistieken zien we dat jongeren nog steeds durven dromen van
het uitbouwen van een warm nest met een vader, een moeder en kindertjes.
Gelukkig! Daarbij wil ik zeggen aan minister Katleen van Brempt, we
blijven geloven in het kerngezin maar hebben respect en vragen steun
voor elke nieuwe gezinsvorm, het pleeggezinnen, het adoptiegezin, het
eenoudergezin, het nieuwssamengesteld gezin, het generatiegezin, waar de
zorg voor het kind primeert.
Bij de nieuwssamengestelde gezinnen is het van wezenlijk belang dat men
pas een nieuwe samenstelling zoekt als het oorspronkelijke kerngezin
onherstelbaar is. De trend ‘een relatie een liefde lang, totdat er zich
iets beters voordoet’ is te schadelijk voor de kinderen die in dit
verhaal worden meegesleurd.
Het lesbo, homogezin of het latgezin doet de rechten van het kind geweld
aan, namelijk het recht van het kind om beide natuurlijke ouders te
kennen of bij zijn ouders te verblijven of door zijn ouders opgevoed te
worden. Bij deze gezinnen mist het kind één van zijn ouders vanaf het
begin. Het gaat hier niet om een breuk door overmacht maar een bewuste
keuze. Het kind kiest niet voor deze laatste gezinsvorm. Daarom moeten
we zorgen dat we het kind niet in diskrediet brengen. Moeten wij daarom
deze situatie normaliseren? Het kind zal zelf merken dat ‘zijn’
gezinsvorm waarin hij vertoeft uitzonderlijk is. Volgens mij doet je de
situatie recht aan door het anders zijn te benoemen en uitleg te geven
op het niveau van het kind. Begrip is er zeker nodig naar het kind toe
van de onderwijzer. Dit zal ook zijn weerslag vinden in de klas.
Minister Katleen van Brempt vindt het spijtig dat in het lager onderwijs
men nog al te vaak uitgaat van het klassieke gezin. Andere voorbeelden
van gezinsvormen mogen zeker ook aangehaald worden maar men kan niet
negeren dat elke nieuwe gezinsvorm een verdere constructie is op het
kerngezin. Het kerngezin zal men nooit kunnen uitbannen, net zoals
1+1=2. Uit de liefde van een vader en een moeder wordt een kind geboren,
heel gewoon!
Agnes
|
|